Geschiedenis
Verscheidene toevallige vondsten uit de Gallo-Romeinse periode, zoals urnen en kledingsieraden, wijzen erop dat Eke een van de eerste bewoonde plaatsen in Vlaanderen was. De eerste documenten die over het bestaan van de gemeente spreken, dateren van 737.
De heerlijkheid Eke bestond uit drie lenen. Het hoofdleen, met name het kasteel en de afhankelijke goederen, waren onderhorig aan de Kasselrij van Oudburg. De twee andere lenen waren respectievelijk onderhorig aan het leenhof Dendermonde en aan de heerlijkheid Aishove van Kruishoutem.
Deze drie lenen waren afhankelijk van dezelfde heer, baljuw, vierschaar en zeven schepenen. De heer van Eke bezat naast de volledige rechtspraak in de drie justitieraden, talrijke andere rechten in dit gebied.
Vele geslachten hebben elkaar opgevolgd aan het hoofd van de heerlijkheid, zoals van Gavere (13e eeuw), van Maldegem, van Massegem, Notax (14e eeuw), van Mortaigne (15e eeuw), de Scheppere, van Coorenhuuse (16e en 17e eeuw), de Bernage, de Wismael de Fallerand (17e eeuw), van Edinge, d' Ennetières en van Lichtervelde (18e eeuw).
Tot in de middeleeuwen kende de geschiedenis van Eke weinig of geen grote gebeurtenissen. Maar vanaf 1566 hadden er verschillende bijeenkomsten van de Calvinisten plaats, die een groot succes kenden bij de inwoners van Eke en in de randgemeenten, hoewel de heer van Eke de kant van koning Filips II gekozen had en de Spaanse troepenmacht aanvoerde tegen de hervormers. De Gentenaars aanvaardden deze sympathie van de heer voor de koning niet en reageerden door in 1578 en 1579 de kerk te plunderen en het kasteel van de heer in brand te steken. In 1580 werd de bevolking opnieuw getroffen door plundering, wanneer de Gentenaars op de vlucht werden gedreven door de Walen en door Eke en Nazareth trokken.
Een eeuw later tijdens de 17de eeuw en in 1708 leed de bevolking dan weer onder de invallen van Franse soldaten. En verschillende grote overstromingen van de Schelde hebben de ellende van de getroffen bevolking nog vermeerderd.
Op 1 januari 1977 fusioneerde Eke met de gemeente Nazareth.
De naam 'Eke'
De schrijfwijze van de naam Eke kende verschillende vormen: Eca, Heke, Eeke, Eke. Etymologisch is de naam te verklaren als een afleiding van het Germaanse woord aikja, aik, of eik, wat zoveel betekent als ‘een plaats in de omgeving van een eikenbos’.